Berbere ilk gidiÅŸim herhalde ilkokul çaÄŸlarında idi.. Yine hatırımda kaldığına göre, o yıllardaki berber dükkanında duvarlara asılmış beyitleri heceleye heceleye okuyuÅŸumdu..
Åžimdi o yıllar çok gerilerde kaldı. Bu devirlerin hem çocukları, hem de gençleri çok ÅŸanslılar.
Zira çok uzun yıllar babamın götürüp, berber dükkanına bıraktığını ve koltukların üstüne konan bir uzun tahtanın üstüne oturduÄŸumu ben ve benim yaşımdakilerin iyi anımsayacağını zannederim. Ama ÅŸimdi öyle mi ? Lüks koltuklar, teknolojinin yenilediÄŸi aynalar ve aksesuarları.. Ä°ÅŸin bir ilginç yanı da o devirlerdeki berberlerin bizlere gördüÄŸü iÅŸkenceler..
Åžimdi tarife göre kesme ve düzeltmeler, jöleler ve daha niceleri.. O yıllardaki berber dükkanlarını iyi hatırlıyorum. Sıra ile dizilmiÅŸ tahta sandalyeler, kimisinin bir, kimisinin iki ayağı gıcırdardı. Hemen oturduktan sonra boynumuza sıkı sıkı sarılan, kollarımızı, ellerimizi de örten, dizlerimize kadar uzanan beyaz bir örtü., iÅŸkencenin baÅŸlayacağını haber verirdi bize bu hazırlık dönemleri. Berber amcanın sol eli, sert hareketlerle kafamızı bir öne iter, sonra geri çeker. O da yetmez; bir saÄŸa bir sola derken bizi serseme çevirir, ara sıra saçımızı çekiÅŸtiren, sesiyle bizim canımızı yakan saç kesme makinesi tepemizde dolaşırken kulaklarımızı kaşıntı tutar, boynumuza sıkıca sarılmış beyaz örtünün altında kalan ellerimiz çaresizlikten ter içinde kalırdı. Gözlerimi kapalı tutardım ki kıllar içine girmesin diye. Ara sıra burnumuza da kaçardı o kesilen saçların telleri.Ä°ÅŸte o anlarda bir hapşırık tutardı bendenizi..
Bu durumda berber amcanın o sol eli, daha sıkı basardı kafama.. “ Bitsin diye dua okurdum içimden”.. Saç kesimi bittiÄŸinde, yüzümüzdeki kılları süpürten bol kıllı, geniÅŸçe ve yumuÅŸak bir fırça evvela yüzümde, daha sonra boynumda ve ensemde gezinirdi. O fırça gezdikçe de derin bir Ohhh çekerdim! Ama tıraÅŸ sonunda berbere hiç para vermezdim. Babam uÄŸrar ve parasını verirdi o berber amcanın..
Yine orta okul yıllarımda o zamanki berberler diÅŸ çekme ve sünnet iÅŸlerini de yaparlardı.. Y. Mahalle’de oturduÄŸumuzda bir Berber Lütfü Amca vardı. Mahallelinin aÄŸrıyan diÅŸini çeker, okul öncesi de yine o semtin çocuklarını sünnet ederdi. Siyah büyükçe çantası hep bisikletinin arkasında gezer dururdu. Yine Osmaniye mahallesinde Berber Nazmi vardı. O da hem traÅŸ eder, diÅŸ çeker, ve sünnet iÅŸleri yapardı.. Son yıllarda Gözne’de ikamet eden ve tanışmak fırsatını bulduÄŸum Berber Hamit Yıldırım’da saÄŸlık konularında dalının en uzman kiÅŸisiydi..
Tabii yukarda saydıklarımın dışında saç kesmede kimlik kazanan Berber Mehmet Bir, Ä°lhami Usta, Toros Berberi Ali, Yine Erdal Akalın kankamın berberi Ali, Rahmetli Zekeriye ve ÅŸen dörtler namıyla ün salan berber aÄŸabeylerim ve ÅŸimdi ismini hatırlayamadığım 3-4 berber Mersin’in en iyi usta berberleri arasında yer alırlardı.. Bunların bir çoÄŸu rahmetli olup, esas dünyaya göç ederlerken, Toros Berberi Ali ve 3-4 isim daha son jenerasyon olarak yaÅŸamlarını artık evlerinde sürdürüyorlar.. Yenilere gelince… BaÅŸta Bahri Usta olmak üzere, o yılların ustalarından bir çoÄŸu Mersin’den göç ettiler.. Åžimdilerde onların yetiÅŸtirdiÄŸi genç nesil berberler, bu ata sanatını daha nitelikli olarak sürdürmeye devam ediyorlar.. Tabii benim canım kardeÅŸim ve berberim Bülent Özcan gibi…
